Sovanderli’s Weblog

Een stad is steen, stadsplan, bevolking, verplaatsing, gesprekken, blikken, verlangens.
Een stad dat zijn beelden, gezichten van ver en nabij, overzichten en details, dromen in de nacht, prozagedichten van Baudelaire, collages van Van Ostaijen, het zijn doeken van Vernet en Vermeer, van Pissarro en Monet. Het zijn kadasterplannen en stadskaarten. Het is datgene wat men wil zien, maar ook hoe de stad zichzelf ziet en wil laten zien. Het is ook dat wat men tegen de stad inbrengt, hoe men ze bestrijdt en verwerpt.
De stad is de verbeelding van de stad, haar projectie, haar toekomstplannen, haar dynamiek.
De stad is van steen en van verf op doek, architectuurblad voor de bouwheer, etsnaald vor de graveur, geschiedenis die men optekent en verzint. De stad is beeld en verbeelding.
De stad is een concentratie van mensen, dingen, woorden, conflicten, gedachten, lusten. Van verkoop en vertrouwen, van cynisme en liefde, van het zichtbare en het onzichtbare.
De stad is een alles overrompelende pulsering. De stad is de hartpomp van de geschiedenis.