Sovanderli’s Weblog

Ik wil wel eens dat de thee uit de teut omhoog loopt. Dat alles plots anders is. De thee uit de teut omhoog. Niet in het kopje. Omhoog. weg. In een heel ander kopje misschien ergens. Dat alles plots helemaal anders is. Ik hoef niet eens te weten hoe. Anders. Dat is alles. Dat ik naar iets kijk en denk: anders. Naar eender wat… Deur: anders. Doek: anders. Vloer: anders. Stoel: anders. Tot ik begin te duizelen. Van geluk, denk ik. Tollen van geluk. Misschien is het wel zo. Dat de dingen ook anders zijn. Dat wij ze slechts op één manier bezien, gebruiken. Dat zou heel goed kunnen. Dat we zien wat ons gezegd is, doen wat ons is geleerd. Zo saai. Dat kan. We hebben een groot talent voor altijd hetzelfde. Zoals was-poeder. Nieuw! En toch weer waspoeder. Er zou wel eens wat anders in die doos mogen zitten.